Publieke bewustwording creëren omtrent de humanitaire tragedie in Darfur en daarmee druk uitoefenen op hen die daar iets aan zouden kunnen doen.

Mensen met voldoende vorming om oog te hebben voor (on)recht in de wereld en voldoende betrokkenheid om er iets aan te willen doen, ongeacht leeftijd en politieke voorkeur.

Om de doelgroep een geloofwaardig en aansprekend handelingsperspectief te kunnen bieden is met de campagne gewacht tot er een moment kwam om dat te kunnen bieden: het beginnen van Ban Ki-moon in zijn nieuwe baan als secretaris-generaal van de VN. Het gebruik in de campagne van alleen grafische middelen plaatst niet alleen de tragedie in Darfur in een historische context, maar houdt het onderwerp ook visueel weg van ‘zielige mensen in Afrika waar ik toch niks aan kan doen’.

Voor maximale impact op een zo relevant mogelijk moment is gekozen voor media die veel aandacht besteedden aan terugkijken en vooruitblikken: de eindejaarsuitgaven van Volkskrant Magazine en Elsevier.